De vraag achter de vraag
Bijna elke aanvraag voor een koppeling begint met dezelfde zin. Deze twee systemen moeten met elkaar praten. De nuttige vervolgvraag is hoe vaak, en wat er gebeurt als het even niet lukt.
Want een koppeling is duurder in bouwen én in onderhouden dan een export. Soms is dat de juiste investering en soms schiet je met een kanon op een mug.
Wanneer een export volstaat
Als de gegevens één keer per dag of per week hoeven te bewegen, als er geen beslissing van afhangt op het moment zelf, en als de aantallen te overzien zijn. Een geplande export die 's nachts een bestand klaarzet is goedkoop, makkelijk te controleren en zelden stuk.
Wanneer je een echte koppeling wilt
- De gegevens moeten direct kloppen, bijvoorbeeld voorraad in een webshop.
- Iemand zit anders over te typen, met de fouten die daarbij horen.
- Je wilt kunnen zien wanneer een record voor het laatst is gewijzigd en door welk systeem.
- De aantallen zijn te groot om als bestand heen en weer te sturen.
Vraag bij je leverancier altijd naar de limieten van hun koppeling voordat je begint. Een maximum van duizend aanroepen per uur bepaalt je hele ontwerp.
Eén richting of twee
Verkeer in twee richtingen klinkt logisch en is in de praktijk het lastigste dat er is. Zodra beide systemen hetzelfde veld mogen wijzigen, moet je bepalen wie wint bij een conflict. Dat is geen technische keuze maar een keuze over je proces.
Ons advies is bijna altijd om per veld één systeem als eigenaar aan te wijzen. Dat maakt het ontwerp simpeler en het gedrag voorspelbaar.
Waar wij op letten
Dat een koppeling opnieuw kan draaien zonder dubbele records, dat hij het meldt als er iets niet lukt, en dat hij niet stilvalt zodra er een veld bijkomt. Hoe we dat doen staat in een automatisering die stilvalt.
Bouwen we het voor je, dan valt dat onder maatwerk oplossingen. Gaat het vooral om het aan elkaar knopen van bestaande diensten, dan hoort het bij AI en automatisering.